Zwolle – 07 Juni 2010

Afgelopen week ben ik alweer twee keer op het strijdtoneel verschenen! Woensdag liep in in het Deltion IJsseldelta Baancircuit in Heerde een 200m en zondag liep ik in Lisse, hier volgt het verslag voor Heerde. Ik had er enorm veel zin in en voelde me bovenal sterk. Wel had ik wat last van mijn hamstring, van de enige tempotraining in voorbereiding hierheen die ik een week eerder had gedaan.

Ondanks dat ik me bij de warming up heel goed voelde liep het tijdens de race voor geen meter. Er was voor de start al wat gedoe met de organisatie, zo stond in niet op de startlijst om de een of de andere reden. Daarnaast liep het programma behoorlijk uit. Afijn, iets later dan gepland zat ik dus in een voor mij wat ongebruikelijke positie: de starthouding. Voor de start bedacht ik me dat er dit jaar een nieuwe startregel is: eerste keer vals is direct DQ! Het enige waar ik dus aan dacht toen ik in het startblok zat was: ‘Niet vals, niet vals.’ Dit is natuurlijk niet de juiste gedachte voordat je moet knallen. Het ging dan ook ronduit belabberd. Ik liep veel te geforceerd en ik kwam niet lekker in een ritme, en dus ook niet op snelheid. Uiteindelijk kwam ik over de finish in een tijd van 24.06sec. Ik had sneller verwacht. Desalniettemin was ik erg blij dat ik weer een wedstrijd had gelopen!

De uitslagen van Heerde zijn hier te vinden.

Zwolle – 31 Mei 2010

Afgelopen woensdag heb ik voor het eerst weer een training op de atletiekbaan afgewerkt. Al een tijdje borrelt het in me om weer wedstrijden te gaan lopen. Deze training ging dusdanig goed dat ik inderdaad weer een wedstrijd ga lopen. Komende woensdag (2 juni) zal ik in Heerde een 200m lopen op het Deltion IJsseldelta Baancircuit.

Als deze wedstrijd goed gaat zal ik kijken of ik komende zondag mee kan lopen in de 4×400m tijdens de seniorencompetitie in de 1e divisie. Dit is echter ook afhankelijk of de ploegleiding mij wel in de ploeg wil hebben natuurlijk.

Ik ben natuurlijk zeer verheugd dat ik op het punt ben aangekomen dat ik weer vooruit kan kijken, ik ben mij echter terdege ervan bewust dat ik niet te hard van stapel moet lopen. Nog steeds voel ik af en toe mijn scheen opspelen, dit is dus nog steeds een kritiek punt hoewel het erop lijkt dat dit redelijk stabiel is.

Zwolle – 12 Mei 2010

Afgelopen maandag ben ik teruggekomen in het koude Nederland na twee weken op trainingsstage in het heerlijke Portugal te zijn geweest. Ik heb niet alleen genoten van het lekkere weer, ik heb ook nog goed kunnen trainen! Ik verbleef samen met de nationale juniorenselectie onder de hoede van bondscoach Grete Koens in Monte Gordo. Een trainingsoord dat niet alleen door veel Nederlandse atleten wordt bezocht, ook buitenlandse atleten reizen er in grote getale naartoe om in ideale weersomstandigheden zich te kunnen voorbereiden op het wedstrijdseizoen.

De eerste week heb ik redelijk rustig aan gedaan. Wat ik heb gelopen heb ik op het gras of in het bos gedaan. Op donderdag had ik de relatief zware training op een crossparcours naast de atletiekbaan. Dit ging zo slecht dat ik er bijna depressief van werd. Ik wist wel dat mijn vorm verre van top was, maar niet dat hij zo slecht was.

Die zaterdag had ik wederom een behoorlijk zwaar programma gepland staan. Deze bostraining liepen wij als juniorenselectie samen met de senioren en nog twee Zweedse jongens. Aan het begin deed ik enigszins rustig aan, na de schok van donderdag. Het liep echter zo soepel dat ik na de tweede tempo aansloot bij de senioren en de rest van de training met hen heb meegelopen. Als kers op de taart liepen we het laatste minuutje nog in zo’n 24 km/h!  Dat het zo snel zo makkelijk alweer zo hard ging gaf ontzettend veel voldoening.

De tweede week heb ik iets pittiger getraind, na het vertrouwen dat ik had gekregen van de training zaterdag. De tweede donderdag heb ik voor het eerst in acht maanden weer voluit gesprint! Weliswaar op het gras, maar het was wel een heerlijk gevoel om weer voluit te kunnen en mogen sprinten. Doordat ik het al zo lang niet had gedaan kreeg ik wel aardige spierpijn in mijn hamstrings ervan, maar mensen die mij kennen weten dat ik van spierpijn hou.

Zaterdag stond wederom een training samen met de senioren op het programma. Dit ging helaas niet door door een laatste verandering in het schema van de senioren. Wij als junioren hebben de training wel volgens schema afgewerkt. Ook deze training ging goed. Ik kon het allemaal goed bijhouden qua snelheid en uithoudingsvermogen. Van mijn shin splint heb ik deze twee weken nauwelijks iets gevoeld, ook dit gaat dus goed!

Voor de terugreis was het even onduidelijk of we wel konden vliegen van Faro naar Eindhoven vanwege de aswolk die zuidwest Europa aandeed. Gelukkig konden we met wat vertraging en een omweg toch nog gewoon vliegen. Drie atleten (Dennis van Esch, Luc Schout en Ron Szigetti) zitten nu nog vast in Portugal omdat zij enkele uren later zouden vliegen dan wij. Mijn gedachte gaat uit naar hen die in de barre weersomstandigheden zijn gestrand.

Na deze geslaagde trainingsstage begint het toch weer te kriebelen om binnenkort weer aan wedstrijden mee te gaan doen. Ik ben alleen iets te enthousiast geweest in de trainingen waardoor ik mijn enkels licht overbelast heb. De komende tijd zal ik dus nog wat rustig aan moeten doen in de trainingen. Wanneer ik dan weer een wedstrijd ga doen valt nog te bezien.

Zwolle – 13 April 2010

Een kleine twee weken geleden schreef ik dat mijn scheenbeen erg vooruit was gegaan en dat ik langzaam weer kon gaan lopen. Ondertussen heb ik enkele looptrainingen gehad, weliswaar niet erg intensief, maar mijn scheen heeft niet van zich laten horen! Gister heb ik ook voor het eerst wat intensievere loopscholing gedaan, en zelfs dat ging goed. Hier ben ik erg blij mee, aangezien er over twee weken een trainingsstage in Portugal op het programma staat! Het ziet er dus naar uit dat ik op de trainingsstage nog echt kan trainen ook! Tot die tijd heb ik iedere week nog een behandeling van de ESWT (twee behandelingen totaal dus nog), hierna moet het genoeg zijn.

Het enige minpunt momenteel is een enorme blaar onder mijn voet. Vorige week maandag heb ik die opgelopen en donderdag heb ik die stukgelopen. Zoals sommigen misschien wel weten is dit geen prettige ervaring tijdens het lopen. Dus als iemand nog tips heeft hoe ik hier zo snel mogelijk vanaf kom, graag!

Zwolle – 1 April 2010

Ondertussen is er aardig wat gebeurd. Ik heb, zoals ik in mijn vorige bericht al schreef, een botscan gehad. Hier kwam uit wat ik al die tijd al dacht, niks nieuws dus. Voordeel hiervan is natuurlijk wel dat het ook niet ernstiger is dan ik dacht. De vraag bleef echter natuurlijk wat de juiste behandeling hiervoor , aangezien tot nu toe niks effect had. De sportarts kwam met het idee van Electro Shock Wave Therapy (ESWT). Hier heb ik nu 5 behandelingen van gehad, en het resultaat tot nu toe is veelbelovend!

Bij de eerste behandeling werd er een echo van mijn been gemaakt, waarbij duidelijk donkere plekken in mijn onderbeen te zien waren. Deze donkere plekken duiden op vocht in het been, wat dus de shin splint is. Bij de tweede behandeling werd er weer een echo gemaakt, en toen al was er verbetering te zien. Vandaag, bij de vijfde behandeling, is voor de derde keer een echo gemaakt. Op deze echo was de situatie duidelijk vooruitgegaan!

Dit betekent dat ik weer rustig de looptraining mag oppakken! Dit zal in het begin niet veel voorstellen, waarschijnlijk wat rustige duur op zachte ondergrond met veel wandelen. Geen tempo’s in ieder geval, maar dat komt wel weer. Hoewel mijn conditie na een half jaar stil gezeten te hebben ongetwijfeld dramatisch is, hoef ik denk ik niet helemaal vanaf nul te beginnen. Op een korte periode in januari na ben ik behoorlijk actief geweest met krachttraining, zwemmen, crosstrainer en in mindere mate spinnen. Nu moet er om weer op wedstrijdniveau te komen wel nog een kilo’tje af, maar ik ga er vanuit dat dat vanzelf gaat als ik straks weer vol kan (loop)trainen. Over wedstrijden ga ik mij trouwens sowieso niet druk maken de komende tijd, ik betwijfel zelfs of ik dit seizoen überhaupt in actie ga komen op wedstrijden. Erg jammer natuurlijk, aangezien het NK junioren dit jaar op mijn thuisbaan wordt gehouden, maar meedoen en in de series stranden heeft voor mij geen zin. Afijn, toekomstpraat. Laat ik me eerst maar richten op klachtenvrij lopen.

PS: Ondanks dat dit bericht op 1 april is geschreven, is het geen grap!